เรื่องสั้น……กระจกเงากรอบทอง EP1
โดย…..นิเทศ เพียรศานต์
ลักษณะที่ปรากฎของชายหนุ่ม สร้างความประทับใจให้แก่บุคคลที่ได้พบเห็นแม้แต่เพียงแวบแรก ทุกคนที่ได้เห็นสามารถอธิบายลักษณะของเขาได้ว่า เขาคือชายหนุ่ม รูปร่างสูงสง่า เส้นผมหยักศกเรียงเป็นลอน อ่อนๆ อยู่บนศรีษะที่ได้รูป หน้าผากกว้าง และใสสว่าง จมูกโด่งเป็นสันคมราวจะบาดใจให้ขาดเป็นริ้วๆ หน่วยตาดำขลับเหมือนนิลน้ำลึกวางอยู่ได้เรียวคิ้วเข้มซึ่งพาดเป็นเส้นตรง ผิวหน้าขาวจัดบ่งบอกถึงผิวทั้งกายที่สะอ้านอยู่ภายใต้เสื้อผ้าปกคลุม แขนขาดูแข็งแกร่งดุจม้าหนุ่มที่พร้อมจะแสดงพลังให้ปรากฏ
บ่ายวันนั้น ชายหนุ่มนั่งนิ่งอยู่หน้ากระจก เงากรอบทองโบราณขนาดสูงจรดเพดานในห้องนอนของพ่อและแม่ พลางเพ่งมองรูปลักษณ์ที่งาม เหมือนเทพปั้นเศกของตัวเอง ไม่ผิดอะไรกับเทพนาซิสของกรีกผู้ถูกสาปให้หลงรูปตัวเองและรักใคร่ใครอีกไม่ได้ตลอดชีวิต ความงามของเขาจึงเปลี่ยว เหงาร้าวฉาน ชายหนุ่มเดินไปลูบไล้กรอบกระจกเงาตรงหน้าแล้วเปล่งเสียงออกจากความคิดคำนึงของตัวเองว่า “เราจะต้องหักห้ามอารมณ์ของตัวเอง ไว้ให้ได้ การมีเพศสัมพันธ์กับคนต่างระดับนั้นจะ ทำให้ชาติตระกูลรวมทั้งจิดสำนึกมัวหมอง ธรรมชาติ ของหงส์ต้องบินเหนือเมฆ จะมาลดระดับบินเท่าฝูง นกกามิได้ เขาหันหน้าเข้าแนบกระจกนิ่งนาน อยากสื่อสารกับรากเหง้าของชาติตระกูลตัวเอง “เราเป็นหม่อมหลวง พ่อเราเป็นหม่อมราชวงศ์ ปู ของเราเป็นหม่อมเจ้า ทวดของเราเป็นพระองค์เจ้า ทุกคนเสียชีวิตในห้องสีน้ำเงินแห่งนี้หน้ากระจกเงา บานนี้… วิญญาณอันสูงศักดิ์ทุกดวงรอเราอยู่ ณ เบื้อง หลังกระจกเอาแห่งบรรพบุรุษ…ทุกคนคงพร้อมจะ สวมกอดเรา…ให้เกียรติ์และคุณค่าแก่ตัวเรา ในวันที่ กาลเวลายินยอมส่งตัวเราคืนกลับไปยังมิตินั้น” (อ่านต่อEP2)
