เรื่องสั้น……กระจกเงากรอบทอง EP5
โดย…..นิเทศ เพียรศานต์
หลังกระจกเงากรอบทองหวนกลับเข้ามาในความคิดคำนึงอีกครั้งและมันรุนแรงมากขึ้นกว่าเก่าหลายเท่านัก มันกำลังทะลุผ่านผ่านความไม่แน่ใจไปสู่มิติของอารมณ์ปักใจเชื่อที่รุนแรงถึงขั้นยอมทำตามเสียงเรียกแห่งจิตใต้สำนึกของตัวเอง
ชายหนุ่มเดินทรงไปยังเตียงทองเหลืองที่มีเสาสูงประดับไว้สี่มุมตรงหน้ากระจกเงา ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมดสิ้น เงาองคาพยพที่สะท้อนกลับออกมาผืนกระจกบานใหญ่คือกายมนุษย์ผู้ชายที่งดงามอย่างไร้รอยตำหนิ เริ่มตั้งแต่วงหน้า ลำคอ ไหล่ แผ่นอก เอว สะโพก ท่อนขา ฯลฯ ฟ้าแลบขึ้นแวบหนึ่ง แสงสว่างจับต้องร่างที่ขาวกระจ่างนั้นจนดูเหมือนรูปสลักหินอ่อนเทพบุตร จากนิยายปรัมปราของกรีก กายเปลือยของชายหนุ่ม คือรูปสลักเสลาด้วยฝีมือวิจิตรบรรจงของยอดศิลปิน จากอดีตอันไกลโพ้น ตัวตนของเขาไม่เหมาะที่จะตั้งอยู่ในกาลปัจจุบันเลยสักนิด ร่างงามสง่าทอดกายลงนอนบนเตียงเยือกหนาว มือข้างหนึ่งเอื้อมไปหยิบยาเม็ดสินดงทับทิม กำใหญ่ออกมาจากโถแก้วเจียรนัยเนื้อวาววับ เขาค่อยๆ กลืนกินยาเม็ดเหล่านั้นอย่างมีสติแล้วดื่มน้ำ
ใสจากแก้วใบงามสีเขียวมรกต ครู่หนึ่งต่อมาความหนักอึ้งที่ยิ่งใหญ่เท่าขุนเขาก็เคลื่อนมาทับที่เปลือกตา เขาเห็นภาพอดีดร่ายล้อร้องเรียก…ฉากหนึ่งในหลายๆ ฉากนั้นเขามองเห็นตัวเองเดินอยู่กลางกรุงปารีส… มือข้างหนึ่งถือโคมไฟโบราณหนักอึ้งซื้อมาจากตลาดขายของเก่า… จากนั้นเห็นตัวเองเดินเข้าไปใน โรงนวดเก่าแก่ที่มีสถาปัตยกรรมในยุคหลุยส์สิบสี่… ชายหนุ่มนอนราบลงให้ผู้ชายคนหนึ่งนวดกล้ามเนื้อที่ปวดล้า เริ่มจากกายด้านหลังทั้งหมดตั้งแต่ศรีษะจรดปลายเท้าจากนั้นจึงพลิกกลับมาด้านหน้าซึ่งได้ รับปลดปล่อยอารมณ์ให้อุ่นขึ้นจนร้อน หมอนวดหนุ่มชาวฝรั่งเศสตะลึงจ้องร่างงามของเขาจนลืมลูบไล้มือไปบนกายเพื่อทำหน้าที่ของตน จากนั้นจึงโค้งค่านับให้เขาอย่างอ่อนน้อมแล้วพูดเหมือนร่ายบทกลอนว่า “ภาพตรงหน้านี้คือแสงสว่างจากสวรรค์ เป็นความอันยิ่งใหญ่แห่งทวีปเอเชีย…งามและสูงค่าเยี่ยงรูปสลักเทพเจ้าในมหาวิหารโบราณ… ข้าขออาจเอื้อมพิสูจน์ว่าร่างงามนี้เป็นมนตร์จำแลงฮ่อลวงหรือว่าเป็นร่างที่มีเลือดเนื้อ…ขายหนุ่มผู้เป็น แรงบันดาลใจจากเอเชียพยักหน้าอนุญาตอย่างทรนง ผู้ที่ตกเป็นทาสความงามจึงเริ่มโลมไล้และโลมเล้าด้วยมือและใบหน้าเกลือกกลิ้งไปทั่วผิวเนื้อละออทอง… ข้าขอดูดดึงเอาของเหลวแห่งชีวิตเทพเดินดิน มากักเก็บเอาไว้ในกายข้าเพื่อเป็นบุญบารมีสืบไป… เสียงพูดรำพันขาดหายไปเมื่อแท่งหินอ่อนสีงาช้าง สลักจมหายเข้าไปในปากของผู้พูดเขาใช้ความ พยายามหนักหน่วงส่งกระแสร้องเรียกของเหลว แห่งชีวิตให้หลั่งออกมาสู่กายภายนอก…เขากำลังใช้ เรียวปากและลิ้นคารวะอย่างสูงสุดต…ชายหนุ่มหลับตาลงเห็นเป็นภาพทาสหนุ่มกายกำยำกำลังทำการบัดพลี สังเวยเทวรูปโบราณได้แสงตะเกียงสลัวในภวังค์ที่ ลึกลับซ้อนมิติกันไปมานี้ เลือดในกายของเขาเริ่ม ม้วนตัวกันเข้าเป็นเกลียวชมังบิดแน่นราวเชือกที่กำลังจะปริขาด… ที่สุดของความตึงเครียดนั้น…น้ำหินอ่อนที่หลอมละลายได้พุ่งออกจากฐานภายในแตกกระจายไปในห้องปากอันอบอุ่น ม่านสีดำหนาหนักทิ้งตัวลงมาอย่างรวดเร็ว (อ่านต่อ EP6)
