ไม่มีอีกแล้วความเหงา EP2
โดย….. ชยันต์ วชิรจักร
“บ้ามั๊ยบ้าก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ที่แน่ๆ เสาร์นี้ พวกพี่โอเค้าชวนไปเที่ยว ทะเล ถ้าเราสองคนไปก็ให้มาพบกัน 7 โมงเช้าที่หน้าวิทยาลัย สำหรับตัวเค้า ไปแน่ แล้วตัวล่ะเจ จะไปไหม” ยัยแอ๋มรีบชวนเจเพื่อนคู่หูเพื่อให้ไปด้วยกัน แต่นายเจหน้าม่อย
“อยากไปเหมือนกัน แต่ติดซ่อม เลิก 11 โมง เธอไปคนเดียวละกัน”
“ว๊า… อย่างนี้หมดสนุกเลยเค้า พี่โอคงผิดหวังแย่เลย”
ยัยแอ๋มทำท่าผิดหวังที่เจติดซ่อมไปด้วยไม่ได้ เจเองก็เช่นกัน อยากไปใจแทบขาด ด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูกว่าเพราะอะไร คงเป็นเพราะอยากพูดคุยใกล้ชิดกับนายโอละมัง แต่ไม่รู้จะทำอย่างไร
วันรุ่งขึ้น เจที่กำลังจะเดินเข้าวิทยาลัยก็ใจสั่น แข้งขาพลอยสั่นไปด้วยที่เห็นใครคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตู
นายโอนั้นเองที่ทักทายขึ้นก่อน
“หวัดดีฮะ เอ่อ”
เจตอบรับอย่างตะกุกตะกักพูดอะไรไม่ถูก
“ยัยแอ๋มมาหรือยังฮะ”
พูดออกไปแล้วเจก็โล่งอก
“มาแล้วครับ อยู่ที่ร้านอาหาร เราไปสมทบกับพวกเขาดีมั้ยครับ”
เจยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลา แล้วพยักหน้ารับ เดินคู่กันไปที่ร้านอาหาร ที่นั่นยัยแอ๋มนั่งรวมอยู่กับรุ่นพี่หลายคน ทุกคนบอกว่าน่าเสียดายที่รู้ว่าเจไปเที่ยวด้วยไม่ได้ แต่ไม่มีใครรู้หรอกว่าเจเองก็เสียดายเป็นที่สุดที่ไม่ได้ไป ก่อนจะกลับบ้าน เมื่อซ่อมเสร็จ ในวันเสาร์ พี่แอ๊ดที่เป็นรุ่นพี่เรียน แผนกเดียวกันกับเจก็เข้ามาทัก
“เป็นยังไงเจ ซ่อมเหนื่อยมั้ย”
“ไม่เหนื่อยฮะ”
ทีกับพี่แอ๊ด เจพูดได้อย่างไม่ขัด แต่กับนายโอทำไมเจถึงพูด เคอะเขินไม่รู้
“หัวมั้ย จะชวนไปทานข้าวด้วย”
“ขอบคุณฮะเจไม่รู้สึกหิวเลย เจว่าจะกลับไปซักเสื้อผ้า ไม่ได้ซักมาร่วมอาทิตย์แล้ว” เจปฏิเสธไปอย่างสุภาพ ยกเหตุผลข้ออ้าง
“รู้สึกว่าพี่ชวนเจ จะปฏิเสธทุก ครั้งเลยนะ”
พี่แอ๊ดพูดเหมือนน้อยใจ จนเจสงสารเกือบจะตอบตกลงไปแล้ว ดีแต่ว่าสายตาเหลือบไปเห็นใครคนหนึ่งเข้าพอดี พี่โอนั่นเอง…พี่โอยืนอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ก็ไหนบอกว่าเดินทางตั้งแต่ 7 โมงเข้าแล้วไง แล้วทำไมเค้ายังไม่ไปอีก เจรีบเดินเข้าไปหา บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมต้องเดินไปหาด้วย
“ยกเลิกหรือไงฮะ ถึงได้มายืนอยู่ตรงนี้” ไม่รู้เหมือนกันว่าพูดออกไป ได้อย่างไร
“เปล่าหรอก…พวกเค้าไปกันหมดตั้งแต่เช้าแล้ว เหลือพี่อยู่คนเดียว
แอ๋มบอกพี่ว่าเจเลิกซ่อม 11 โมงเช้า พี่ก็เลยมายืนรอเพื่อชวนเจไปด้วย…ถ้าไม่ว่างก็ไม่เป็นไรนะ พี่จะได้ตามไปคนเดียว แต่แอ๋มคงจะผิดหวัง เพราะพี่บอกว่าจะชวนเจไปให้ได้ ” นายโอพูดไปยิ้มไป แถมยังจ้องนัยน์ตาเจซะอีก
เอาแล้วไง สงสารพี่แอ๊ดก็สงสาร แต่จะทำอย่างไรได้… เจต้องทำเพื่อตัวเองเสียแล้วซิ
“แอ๋มไม่ผิดหวังหรอกฮะ ถ้าพี่โอจะรอเจสักครู่ เพราะเจหิวซะแล้วซิ”
นายโอพูดยิ้มๆ เป็นยิ้มที่เจคิดว่า เป็นยิ้มของคนมีความสุข ซึ่งต่อไปจะไม่ได้เห็นบ่อยนัก… (อ่านต่อ EP3)
